Εντυπώσεις

Πρώτα απ 'όλα, το σημείο αυτής της θέσης είναι να δώσει τις εντυπώσεις μου από την κβαντική θεωρία του χώρου Thad και το βιβλίο του, «Διαίσθηση του Αϊνστάιν». Βέβαια αυτό δεν θα είναι «επιστημονικά». Βέβαια δεν είμαι "επιστήμονας" στην επαγγελματική ή ακαδημαϊκή έννοια του όρου. Είμαι αυτό που θα μπορούσε να έχει κληθεί ένα φυσικό επιστήμονα τον δέκατο ένατο αιώνα, ή ίσως ακόμη και ένας άνδρας αναγέννηση έναν αιώνα νωρίτερα. Ενδιαφέρομαι για τη βιολογία, την αστρονομία, τη χημεία και, φυσικά, το μεγάλο θεμέλια των επιστημών, της φυσικής. Είμαι επίσης ενδιαφέρονται για τη φιλοσοφία, τις εικαστικές τέχνες, τη λογοτεχνία, την τεχνολογία και τα παρόμοια. Αν και θεωρώ τον εαυτό μου ένα είδος Jack όλων των συναλλαγών και πλοίαρχος του κανένας, έχω μάθει μερικά πράγματα εδώ και χρόνια μου σε αυτόν τον πλανήτη. Ως εκ τούτου, ελπίζω να λάβει έδαφος υποκειμενική μου σε ένα διεπιστημονικό πλαίσιο. Αν δεν μπορώ, το σφάλμα είναι δικό μου, δεν της θεωρίας ή της Thad.

Άκουσα Thad διαλέξεις σχετικά με τις νέες «θεωρία των πάντων» του κάτω από λιγότερο από ιδανικές συνθήκες, αλλά αυτό που με εντυπωσίασε αμέσως ήταν η διαισθητική προσβασιμότητα των QST, επεξηγηματικό εύρος της και το πάθος που ενισχύθηκε τόσο στο δημιουργό του Thad Roberts και το ετερόκλητο πλήρωμα των συμμετεχόντων . Αφού άκουσε Thad μιλούν για περίπου δύο ώρες, έγινε σαφές για μένα ότι άκουγα κάτι νέο, κάτι που (τολμώ να πω) βαθιά. Σε αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα, πολλά από τα προβλήματα και τις ιδιαιτερότητες της κβαντικής μηχανικής διαλυθεί. Αυτό ήταν εκπληκτικό για μένα. Έχω μελετήσει την κβαντική μηχανική για χρόνια και έχουν πάντα έχουν μείνει με μια πικρή γεύση από την έλλειψη της επεξηγηματικής ισχύος. Ναι, αυτό προβλέπει τα γεγονότα και τα αποτελέσματα με εκπληκτική ακρίβεια, αλλά όταν ρωτήθηκε γιατί ένα συγκεκριμένο πράγμα που συμβαίνει αυτό παραιτείται από το θρόνο μας λένε ότι αυτό είναι ένα ερώτημα χωρίς νόημα. Εγώ, για παράδειγμα, ποτέ δεν ήταν σε θέση να συμβιβαστεί με αυτό το επιστημολογικό αποτυχία. Thad ήταν το πρώτο πρόσωπο για να μου δώσει έστω και εξ αποστάσεως εύλογη εξήγηση για το γιατί τα πράγματα είναι έτσι όπως φαίνεται να είναι. Μετά τη διάλεξη, πλησίασα Thad και ζήτησε να διαβάσει το σχέδιο του βιβλίου του, «Διαίσθηση του Αϊνστάιν». Αργότερα εκείνη την εβδομάδα μου δόθηκε το πρώτο ζευγάρι των κεφαλαίων. Άρχισα ένα ταξίδι, τότε αυτό που έχω συνεχίσει ακόμα. Καθώς διάβαζα το βιβλίο, έγινε σαφές ότι οι πρώτες εντυπώσεις μου ήταν σωστές - αυτό ήταν ένα σημαντικό έργο. Τότε έγιναν, για την έλλειψη ενός καλύτερου όρου, εκδότης του Thad.

Εκείνη την εποχή (περίπου πριν από τρία χρόνια), η θεωρία Thad ήταν αρκετά πλήρες, αλλά ακόμα χρειάζονται γυάλισμα, το ότι υπήρχαν πολλά μεγάλα ερωτήματα που μαστίζουν τη σύγχρονη φυσική ότι Thad δεν είχε ακόμη ενσωματωθεί πλήρως, για παράδειγμα, «τι είναι η σκοτεινή ύλη» και πώς ακριβώς κάνει κβαντική θεωρία λογαριασμό χώρο για τα αποτελέσματά του πόσο μάλλον να περιγράψει γιατί "υπάρχει" σε όλους, ότι είναι, γιατί είναι η σκοτεινή ύλη ένα απαραίτητο συστατικό της Φύσης; Ήμουν αρκετά προχωρημένο στάδιο αναθεώρησης το πρώτο μέρος του βιβλίου που περιγράφει ο λόγος ύπαρξης για QST, όταν ήρθε Thad ενθουσιασμό μου με μια εξήγηση για το μυστήριο της σκοτεινής ύλης. Ήταν, για να χρησιμοποιήσει το κλισέ, θετικά λαμπερό. Στη συνέχεια πήγε για να επεξεργαστεί, να προτείνει ότι η σκοτεινή ύλη μπορεί να θεωρηθεί ως μεταβατική φάση στον ιστό του ίδιου του χωροχρόνου. Καθώς κινούμαστε έξω από το θερμότερο εσωτερικό των γαλαξιών, τα κβάντα του πυκνοτήτων αλλάξει ριζικά χώρου (σκεφτείτε τη μετάβαση από τον ατμό στο νερό), δημιουργώντας μια απότομη κλίση, αυτή η κλίση είναι κυριολεκτικά τη βαρύτητα. Έτσι, σε αυτή την περιοχή μετάβασης, μια φαινομενική μάζα υπάρχει, αλλά είναι αόρατη ή "σκοτεινή", επειδή δεν υπάρχει τίποτα εκεί, αλλά το διάστημα (κβάντα). Δεν υπάρχουν παραδοσιακά σωματίδια με παραδοσιακή μάζα, απλά μια βαρυτική επίδραση που προήλθε από αυτήν την δραματική αλλαγή στην πυκνότητα του χωροχρόνου.

Αυτό που βρήκα πιο ενδιαφέρον σχετικά με αυτή την εξήγηση της σκοτεινής ύλης δεν ήταν τόσο η ίδια η εξήγηση, αλλά μάλλον ότι η γενική θεωρία Thad που απαιτείται καμία τροποποίηση για να εξηγήσει το φαινόμενο. Δηλαδή, Thad είχε πάρει QST και εξήγησε κάτι που η θεωρία δεν είχε σχεδιαστεί ειδικά για να εξηγήσει. Αυτή η συμφιλίωση της θεωρίας με την παρατήρηση ήταν στην ουσία εκ των προτέρων, στο ότι η θεωρία από τη φύση του πρόσφερε μια εξήγηση για μια ανομοιόμορφη, ιστορικά αινιγματική παρατήρηση. Οποιαδήποτε καλή "θεωρία των πάντων» θα πρέπει να έχουν αυτό το χαρακτηριστικό γνώρισμα. Θα πρέπει να είναι σε θέση να αναλάβει τη γενική ιδέα και αφαιρετικά αυτό ισχύει για τη συγκεκριμένη περίσταση, χωρίς τροποποίηση του αρχικού. Αν έχετε να πάτε πίσω και να αναδιατυπωθεί η θεωρία, τότε η θεωρία προφανώς δεν ήταν ακριβώς στην πρώτη θέση. Αυτές οι επιφοιτήσεις συνέβη αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους, όπως Thad τελειώσει το επόμενα κεφάλαια του βιβλίου. Ένα-ένα, το μεγάλο παζλ της φυσικής έπεσε όπως Thad κατέληξε σε μια περιγραφή της μια υποκείμενη αιτία, με βάση αποκλειστικά και μόνο για τις επιπτώσεις της quantizing χώρο και παρέχει τη δυνατότητα μεγαλύτερης διαστάσεις. Οι παρατηρήσεις αυτές δεν εξαρτώνται, αλλά αναγκαία λόγω της δομής του υποκείμενου συστήματος. Ήταν αρκετά αξιόλογη να δει από πρώτο χέρι.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου κατά την Thad τελείωνε το τραχύ σχέδιο του βιβλίου και ήμουν μετά κάνει πίσω από την πρώτη επεξεργασία, είχαμε πολλές μακρές συζητήσεις. Ένα θέμα που έθιξε τόσο άμεσα όσο και εφαπτομενικά ήταν αυτή του αναδυόμενη συμπεριφορά. Η βασική ιδέα είναι ότι ένα σύστημα με πολλές μικρές, απλές τμήματα (ή τμήματα που υπακούουν σε απλούς κανόνες) θα παρουσιάζουν συχνά πολύ περίπλοκη συμπεριφορά, όταν τα μέρη αλληλεπιδρούν σε πλήθη. Ένα παράδειγμα θα μπορούσε να είναι μια νευρώνα - ένας νευρώνας είναι ένα σχετικά απλό στοιχείο (σε βασικές comunicative και την επεξεργασία των δράσεών της, όχι στο εσωτερικό της, όπου είναι σχεδόν απίστευτα πολύπλοκο), αλλά ένα τεράστιο δίκτυο των νευρώνων θα εμφανίζει εκπληκτικά περίπλοκες συμπεριφορές (σκεφτείτε τη διαφορά μεταξύ η συμπεριφορά ενός και μόνο κυττάρου νεύρων και την συγκλονιστική σειρά από συμπεριφορές που εμείς ως άνθρωποι έκθεμα.) Είμαι πολύ ενδιαφέρονται για το πώς αυτό supervenient σχέση λειτουργεί στην πραγματικότητα, ιδιαίτερα εάν και πώς τα ενδιάμεσα επίπεδα της ιεραρχικής ανατροφοδότηση σύστημα ο ένας στον άλλο. Υποθέτω ότι οι περισσότεροι πολύπλοκα συστήματα έχουν μηχανισμούς που διασχίζουν μεταξύ των διαφόρων επιπέδων συστατικά τους λειτουργούν πάνω. Για μένα, μια από τις πολύ ενδιαφέρουσες ιδέες που βρέθηκαν στο QST είναι αυτό της ιεραρχίας, μεταξύ άλλων διαστάσεων ιεραρχία. Έχω την αίσθηση ότι αυτή η διάταξη σε στρώματα των διαστάσεων επιτρέπει την πολύπλοκη συμπεριφορά να προκύψει ότι μια πιο επίπεδη δομή θα απέκλειε. Αυτό είναι μόνο ένα συναίσθημα. Όμως, φαίνεται ότι παρόμοιες ιδέες αναδύονται σε διάφορους τομείς όπως η γλωσσολογία, επιστήμη των υπολογιστών, της κοινωνιολογίας και της μικροβιολογίας. Αυτό που στην αρχή μου φάνηκε μια αδυναμία της QST (δυνητικά ατέρμονη της ιεραρχίες διαστάσεων) τώρα φαίνεται σχεδόν απαραίτητη δύναμη. Βλέπω layeredness όπως τα ίδια τα θεμέλια του τα πάντα στο σύμπαν (στην κυριολεξία). Βλέπω το θέμα που κατέστη δυνατή από τις διατομεακές αλληλεπιδράσεις που επιτρέπονται από αυτό το layeredness.

Στο κέντρο όλων αυτών είναι, φυσικά, ο κ. Thad Roberts. Είναι ένα παράξενο χαρακτήρα που αξίζει τουλάχιστον μια παράγραφο εδώ. Είναι, πρώτα απ 'όλα, ένας αγαπητός φίλος. Είναι επίσης ο δημιουργός αυτής της θεωρίας που εξηγεί ενδεχομένως κάποια από τα μεγαλύτερα μυστήρια της σύγχρονης φυσικής. Ενώ μερικές από τις ιδέες που ενσωματώθηκαν στην θεωρία δεν είναι καινούρια (που μπορεί να ειπωθεί για ακριβώς για οποιοδήποτε περιλαμβάνει θεωρία - επιστήμη δεν θα συμβεί σε ένα πνευματικό κενό), η σύνθεση που παρέχει είναι εκπληκτικά απλή ιδέα του και αναζωογονητικές μυθιστόρημα. Επιτρέπει ακόμη και να ορίσει το πρόσωπο για να καταλάβουν τι συμβαίνει κάτω από το καπό της Φύσης. Αλλά όλα αυτά κατά μέρος, Thad είναι ένα θαυμάσιο μίγμα της περίεργος παιδί και ο σοφός γέρος. Υπάρχει μια αθωότητα γι 'αυτόν (αν και το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ θα μπορούσε να δει ότι με διαφορετικό τρόπο) ότι είναι μεταδοτική. Περιέργεια του είναι απεριόριστη. Μάλιστα, ενδιαφέρεται για σχεδόν τα πάντα. Έχει μια δίψα για περιπέτεια, η οποία παίρνει τον μερικές φορές σε μπελάδες, αλλά είναι δίκαιο να πούμε ζει κάθε ημέρα στο maximum, κάτι που πραγματικά θαυμάζω σ 'αυτόν. Ακόμα κι αν η θεωρία του έχει αποδειχθεί λάθος, έχει τουλάχιστον ξεκινήσει μια συζήτηση που θα μπορούσε να οδηγήσει την επιστήμη πίσω στις ρίζες του - ένα όπου έκπτωση, η θεωρία και οι εξηγήσεις που βασιλεύει και πάλι και τους συλλέκτες γεγονός συρραφή και ταξινόμηση θεωρούνται και πάλι ως τεχνικοί (απαραίτητο, αλλά διαφορετικές σε είδος δεν πτυχίο).

Σας καλώ να διαβάσετε το πρώτο μέρος του Thad επερχόμενο βιβλίο του, «Διαίσθηση του Αϊνστάιν", η οποία καθορίζει το ιστορικό τοπίο και τους λόγους για μια νέα θεωρία είναι απαραίτητη. Επίσης, σας προσκαλούν να συμμετάσχετε στη συζήτηση, τόσο υποστηρικτικά και κριτικά.