Impressies

Allereerst het punt van dit bericht is om mijn indrukken van de quantum theorie ruimte Thad en zijn boek te geven, "Einstein's Intuition". Toegegeven, dit is niet 'wetenschappelijk'. Toegegeven ik ben geen "wetenschapper" in de professionele of academische zin. Ik ben wat had kunnen zijn een natuurlijke wetenschapper genoemd in de negentiende eeuw, of misschien zelfs een renaissance man, een eeuw eerder. Ik ben geïnteresseerd in de biologie, astronomie, chemie en, natuurlijk, de grote basis van wetenschappen, de natuurkunde. Ik ben ook geïnteresseerd in filosofie, beeldende kunst, literatuur, technologie en dergelijke. Terwijl ik beschouw mezelf als een soort manusje van alles en meester van geen, heb ik een paar dingen in mijn jaren leerde op deze planeet. Als zodanig, ik hoop dat ik mijn subjectieve te nemen aan een multi-disciplinaire context te aarden. Als ik faal, de fout is van mij, niet de theorie of Thad's.

Ik hoorde Thad lezingen over zijn nieuwe "theorie van alles" onder minder dan ideale omstandigheden, maar wat me opviel was meteen de intuïtieve toegankelijkheid van QST, de verklarende breedte en de passie is bevorderd, zowel in de auteur Thad Roberts en de bonte bemanning van de deelnemers . Na het horen van Thad bellen tot twee uur, werd het mij duidelijk dat ik iets nieuws horen, iets (durf ik zeggen) diepgaand. In die korte tijd, veel van de problemen en de grillen van de quantummechanica opgelost. Dit was geweldig voor mij. Ik heb gestudeerd kwantummechanica al jaren en zijn altijd achter met een zure smaak van het gebrek aan verklarende kracht. Ja, het voorspelt gebeurtenissen en effecten met verbazingwekkende nauwkeurigheid, maar op de vraag waarom een ​​bepaald iets gebeurt, doet afstand van de troon ons te vertellen dat dat een zinloze vraag. Ik, voor een, nog nooit in staat geweest om overeenstemming te brengen met deze epistemologische mislukking. Thad was de eerste persoon die me zelfs een op afstand plausibele verklaring voor waarom de dingen zijn zoals ze lijken te zijn. Na de lezing, benaderde ik Thad en gevraagd om het ontwerp van zijn boek te lezen, "Einstein's Intuition". Later die week kreeg ik de eerste paar hoofdstukken. Ik begon een reis, dan een die ik verder nog steeds. Toen ik het boek gelezen, werd duidelijk dat mijn eerste indrukken correct waren - was dit een belangrijk werk. Ik werd toen, bij gebrek aan een betere term, Thad de editor.

In die tijd (ongeveer drie jaar geleden), Thad's theorie was vrij compleet, maar nog steeds nodig polijsten, in dat er een aantal grote vragen die de moderne fysica dat Thad nog niet volledig geïntegreerd, bijvoorbeeld pest, "wat is donkere materie 'en hoe precies doet quantum ruimte theorie goed zijn voor de effecten ervan, laat staan ​​te beschrijven waarom het "bestaat" helemaal niet, dat wil zeggen, waarom is donkere materie een noodzakelijk bestanddeel van de natuur? Ik was redelijk ver mee in de herziening van het eerste deel van het boek dat de raison d'être voor QST, toen Thad opgewonden kwam naar me toe met een verklaring voor het mysterie van donkere materie schetst. Hij was, om het cliche, positief gloeiende gebruiken. Vervolgens ging hij verder uit te werken, stelt voor dat de donkere materie kan worden gezien als een fase-overgang in het weefsel van ruimtetijd zelf. Zoals we uit te gaan van de warmere interieurs van sterrenstelsels, de quanta van ruimte verandering dichtheden radicaal (denk aan de overgang van stoom naar water), het creëren van een scherpe helling, dit verloop is letterlijk de zwaartekracht. Dus, in dit overgangsgebied, een schijnbare massa bestaat, maar het is onzichtbaar of "donkere" omdat er niets is er maar ruimte (quanta). Er zijn geen traditionele deeltjes met traditionele massa, gewoon een gravitationele invloed veroorzaakt door deze dramatische verandering in de ruimtetijd dichtheid.

Wat ik vond het meest interessant aan deze verklaring van donkere materie was niet zozeer de uitleg zelf, maar dat de algemene theorie van Thad is vereist geen aanpassingen aan het fenomeen te verklaren. Dat wil zeggen, had Thad genomen QST en legde iets dat de theorie niet is speciaal ontworpen om uit te leggen. Deze aansluiting van de theorie naar de observatie was in wezen a priori, in dat de theorie door zijn aard die van een verklaring voor een disparate, historisch raadselachtige observatie. Elke goede "theorie van alles" moeten hebben dit keurmerk. Je moet in staat zijn om het algemene idee te nemen en deductief toe te passen op de specifieke omstandigheden, zonder wijziging van het origineel. Als u terug te gaan en de theorie te werken, dan is de theorie was duidelijk niet goed in de eerste plaats. Deze openbaringen een paar keer gebeurd in de daarop volgende jaren als Thad klaar met de latere hoofdstukken van het boek. Een voor een, de grote raadsels van de fysica viel als Thad aangekomen op een beschrijving van een onderliggende oorzaak, uitsluitend gebaseerd op de implicaties van kwantiseringsruis ruimte en waardoor hogere dimensies. De waarnemingen werden geen voorwaardelijke, maar noodzakelijk omdat de structuur van het onderliggende systeem. Het was heel opmerkelijk om uit eerste hand getuigen.

In de periode dat Thad is klaar met de ruwe versie van het boek en ik volgde achter het doen van de eerste bewerking, hadden we vele lange discussies. Een onderwerp dat we aangestipt zowel direct als tangentiaal was die van emergent gedrag. Het basisidee is dat een systeem met veel kleine, eenvoudige onderdelen (of onderdelen die eenvoudige regels gehoorzamen) vaak zeer complex gedrag vertonen wanneer deze onderdelen samenwerken in menigten. Een voorbeeld hiervan is een neuron zijn - een neuron is een relatief eenvoudige component (in zijn basisvorm comunicative en verwerking acties, niet intern, waar het bijna onvoorstelbaar complex), maar een groot netwerk van neuronen toont verbazingwekkend ingewikkelde gedrag (denk aan het verschil tussen de het gedrag van een enkele zenuwcel en de duizelingwekkende reeks van gedragingen wij als mensen vertonen.) Ik ben zeer geïnteresseerd in hoe dit supervenient relatie echt werkt, met name of en hoe de tussenliggende niveaus van het hiërarchisch systeem feedback aan elkaar. Ik veronderstel dat de meeste complexe systemen hebben mechanismen die over te steken tussen de verschillende niveaus hun componenten te bedienen op. Voor mij is een van de zeer interessante ideeën gevonden in QST is dat van de hiërarchie, in het bijzonder dimensionale hiërarchie. Ik heb het gevoel dat deze gelaagdheid van de afmetingen maakt het mogelijk complexe gedrag naar voren dat een plattere structuur zou uitsluiten. Dit is slechts een gevoel. Maar, het lijkt erop dat soortgelijke ideeën ontstaan ​​in uiteenlopende gebieden als taalkunde, informatica, sociologie en microbiologie. Wat op het eerste voor mij leek het een zwakte van QST (de potentieel oneindige regressie van de dimensionale hiërarchieën) lijkt nu een bijna noodzakelijke sterkte. Ik zie gelaagdheid als het fundament van alles in het universum (letterlijk). Ik zie zaak, die mogelijk door de cross-dimensionale interacties toegestaan ​​door deze gelaagdheid.

In het midden van dit alles is natuurlijk, de heer Thad Roberts. Hij is een vreemd karakter verdient op zijn minst een paragraaf hier. Hij is in de eerste plaats, een goede vriend. Hij is ook de maker van deze theorie die mogelijk legt een aantal van de grootste mysteries van de moderne fysica. Terwijl sommige van de ideeën opgenomen in de theorie is niet nieuw (wat kan gezegd worden voor zowat elke omvattende theorie - wetenschap gebeurt niet in een intellectueel vacuüm), de synthese die hij biedt, is verrassend eenvoudig in zijn concept en verfrissende roman. Het is zelfs mogelijk de leek te begrijpen wat er gaande is onder de motorkap van de natuur. Maar dat terzijde, Thad is een prachtige mix van het nieuwsgierige kind en de wijze oude man. Er is een onschuld over hem (hoewel het Amerikaanse ministerie van Justitie zou dat anders te zien), dat is besmettelijk. Zijn nieuwsgierigheid is grenzeloos. Hij is geïnteresseerd in zo ongeveer alles. Hij heeft een dorst naar avontuur, dat hem soms krijgt in om problemen, maar het is eerlijk om te zeggen dat hij leeft elke dag tot zijn recht, iets wat ik echt bewonder in hem. Zelfs als zijn theorie verkeerd is bewezen, heeft hij op zijn minst begonnen met een gesprek dat terug zou kunnen leiden tot de wetenschap zijn wortels - een waar aftrek, theorie en uitleg regeerperiode weer en het feit verzamelaars en vergaarmachines weer worden gezien als technici (noodzakelijk, maar dan anders in natura niet graad).

Ik nodig u uit om het eerste deel van aanstaande boek Thad te lezen, "Einstein's Intuition ', waarin de historische landschap en de redenen waarom een ​​nieuwe theorie nodig is. Ik nodig u uit om deel te nemen aan het gesprek, zowel ondersteunend en kritisch.