Deel een van 'Intuïtie Einstein: Het visualiseren van natuur in elf dimensies' is hier beschikbaar. Dit omvat het voorwoord en de hoofdstukken een tot en met vier. Voor het lezen van complete teksten, selecteert u een hoofdstuk uit het boek uittreksel menu aan de bovenkant van dit venster of door te klikken op de onderstaande links. De hoofdstukken zijn verdeeld in verschillende secties van de machine translation engines te vergemakkelijken.

Let op: dit is een voorontwerp. Sommige afbeeldingen zijn slechts voor plaatsing. Wij zijn blij met opmerkingen over het boek, zowel van een 'proof-reading' of corrigerende natuur en van een meer abstracte, inhoudelijke aard.

Iedereen die geïnteresseerd is om meer te lezen dan het eerste deel van 'Intuïtie Einstein's' is van harte welkom om een ​​pre-print pdf van het boek verzoek.

Gelieve hier e-mail ons: . QST @ einsteinsintuition com

Hoofdstuk Samenvattingen:

Inleiding

De mensheid heeft altijd verlangde om te glimp wat er ligt net voorbij de horizon, aan te raken dat die net buiten bereik. Onze nieuwsgierigheid leidt ons te zoeken wat er buiten onze zintuigen en aan besef van een wereld die tegenstrijdig te maken van karakter. Grote ontdekkingsreizigers uit het verleden ingevuld in de kaart van onze wereld. Hun grafieken verrijkt onze conceptuele toegang tot de grote daarbuiten. Maar dit was slechts het begin. De wereld is slechts een klein deel van wat er moet in kaart worden gebracht. De structuur van de werkelijkheid, het heelal, de wetten van de fysica, en de diepe onderliggende karakter dat ondersteunt alle behoeften in kaart worden gebracht als we ooit intuïtieve antwoorden op onze grootste vragen hebben. Einstein was de laatste grote kampioen van de zoektocht naar deze complete kaart te verkrijgen. Hij nam ons onvruchtbaar noties van de fysieke werkelijkheid en vulde in de details dat niemand voor hem had voorgesteld. Hij kwam diep in zichzelf, raakte de grote daarbuiten, en noemde de ervaring 'een tipje van de grote sluier. "Het is tijd voor ons om de hoorn van de rest van die sluier. Het is tijd voor ons om de rest van de verborgen structuur van de natuur te ontdekken en te leren hoe je tegelijkertijd elf dimensies conceptualiseren.

Deel 1 - Terugkeren naar een conceptuele aanpak

Hoofdstuk 1 - Het zien van het probleem

In dit hoofdstuk wordt de lezer met de geschiedenis van hoe onze conceptuele kaart van de kosmos is veranderd in de tijd. Onze eerste kaarten afgebeeld de aarde als een platte schijf, omringd door een enorme draaiende bol die werd ingebed met duizenden kleine lichtpuntjes. Met meer observaties van de wereld overgestapt van wordt omschreven als plat te ronden. Om rekening te houden voor de bewegingen van de zon en de maan drie verschillende sferen, drie hemelse niveaus, werden toegevoegd aan de kaart. En toen de bewegingen van de vijf zichtbare planeten werden opgemerkt op de kaart van de hemel uitgegroeid tot een met zeven niveaus binnen de oorspronkelijke sfeer van de sterren. Vandaag de dag al deze begrippen zijn vervangen door een kaart die onze wereld een baan plaatsen rond een gemiddelde ster die is gevestigd in een vrij gemiddelde op zoek sterrenstelsel. De beste huidige kaart die we hebben van de kosmos (de algemene relativiteitstheorie) werd geschreven door Albert Einstein. Zijn kaart bleek een karakter van de ruimtetijd die nooit eerder was geweest verantwoord. Maar ondanks de verbeteringen, Einstein's kaart is nog steeds niet compleet. Er zijn vele waarnemingen dat het niet verklaren of te voorspellen. In feite is het hele rijk van de super-kleine geheel in tegenspraak met de regels van de algemene relativiteitstheorie. Quantum mechanica is de verzameling van wiskundige vergelijkingen die worden gebruikt om statistisch gebeurtenissen uit te leggen in die microscopische wereld. Deze vergelijkingen zijn niet gecombineerd in een nuttig of intuïtief kaart. Ze hebben ook niet verzoend met de eisen van de kaart van Einstein. Vandaag staan ​​we met een onvolledige kaart in de hand als we 'peer in de structuur van de natuur.

Hoofdstuk 2 - Rethinking Space en Time Again

Om onze zoektocht voort naar de laatste kaart van de fysieke realiteit die we moeten bereid zijn om volledig te herschrijven de fundamentele structuur van die kaart. De fundamenten van elke kaart zijn de aannames in zich dat de structuur van ruimte en tijd bepalen. Alle hogere-orde geometrische regels, structuren en interacties komen voort uit de basis van aannames. Aangezien wij er niet in geslaagd de geheimen van de natuur te verklaren door de lens van onze huidige aannames moeten we die veronderstellingen herzien en de mogelijkheid van een nieuwe structuur onder het allemaal overwegen. We moeten onze meest fundamentele aannames uitdaging over ruimte en tijd.

Hoofdstuk 3 - Afmetingen

Aan ons begrip van fysieke realiteit moeten we ervoor zorgen dat we begrijpen wat een dimensie is te herstructureren. De dimensionale parameters van een bepaalde kaart vormen de basis en structuur voor alles wat volgt. Dit hoofdstuk behandelt precies wat natuurkundigen bedoelen met het woord 'dimensie'. Vervolgens onderzoekt het de verbondenheid van de ruimtelijke dimensies en legt uit hoe welke van die beschrijvende deel uit van onze kaart van de fysische werkelijkheid. Vervolgens gaan we onderzoeken de idee van een gekromde ruimte geometrieën, die ons leidt tot de mogelijkheid van extra dimensies. De dimensie (s) van de tijd ook kort in dit hoofdstuk.

Hoofdstuk 4 - Het Quantized Aard van ruimtetijd

In dit hoofdstuk wordt een aantal zeer belangrijke aanwijzingen die we zullen gebruiken om stuk samen onze nieuwe fundamentele structuur van de fysische werkelijkheid. Enkele van de grootste mysteries van de natuur komen uit de quantum aard van de microscopische wereld. Quantum mechanica heeft ons geleerd dat er een minimum afzonderlijke eenheid van zowel ruimte en tijd. Fundamentele elektrische en magnetische interacties zijn allemaal gebaseerd op discrete quantum-eenheden. Licht bestaat zelfs in de quantum-pakketten genaamd fotonen. Een of andere manier al deze quantum pakketten reis door de structuur van de ruimte als een mysterieuze golf, maar ze ook behouden hun quantum eigenschappen. Dit alles brengt ons tot de suggestie dat het fundament van onze nieuwe kaart van de fysische werkelijkheid moet een gekwantiseerd structuur te nemen voor de structuur van ruimte en tijd.

Deel 2 - Het Raamwerk van Quantum Theory Space

Hoofdstuk 5 - Absolute Volume

In dit hoofdstuk wordt de lezer kennis met het basiskader van de quantum ruimte theorie (QST). Ze leren hoe ze negen ruimtelijke dimensies tegelijk conceptualiseren en ontdek hoe het mogelijk is om over het verplaatsen van de ene locatie naar de andere zonder x, y, z positie. De drie soorten van het volume (interspatial, ruimtelijke, en superspatial) worden ingevoerd en het concept van twee tijdsdimensies is voorafschaduwing. Deze nieuwe geometrie onthult veel kenmerken van de ruimtetijd die worden genegeerd in de bekende vier-dimensionale beschrijvingen. Deze extra geometrische parameters zijn de plaatsen waar de mysterieuze effecten van de kwantummechanica en de algemene relativiteitstheorie vandaan komen. Verheffen ons begrip van de structuur van de natuur (de kaart in ons hoofd) om alle van de elf dimensies die deel uitmaken van de fysieke werkelijkheid van het effect van om ons in sync met de werkelijke vorm heeft te nemen. Daarbij krijgen we toegang tot de intuïtieve oplossingen van de grootste mysteries van de moderne fysica.

Hoofdstuk 6 - Space

Het concept van de ruimte is altijd ongrijpbaar. Mensen zijn gewend aan het conceptualiseren van de ruimte als niets - wat je hebt als je alles uit een regio. Maar we hebben altijd geweten dat de ruimte is doordrenkt met eigenschappen. Bijvoorbeeld, de afstand en het volume nog steeds als we eenmaal alles uit een regio. Deze meetbare grootheid is niet niets - maar wat is het precies? Wat is het van gemaakt? Welke andere eigenschappen heeft het? Hoe doen we een definitie van afstand uittreksel uit de geometrie van de natuur? Wat zijn de geometrische aannames die onder onze antwoorden liggen op die vragen? Deze vragen en meer worden aangepakt in dit hoofdstuk. Op basis van onze nieuwe elf-dimensionale geometrie komen we tot een conclusie over welke afstand werkelijk is, hoe de structuur van de ruimte componeert de vier dimensies van de natuur die we kennen, en waarom de ruimte bestaat alleen in een discrete zin.

Hoofdstuk 7 - Time

Het idee dat de tijd verstrijkt in een universeel tarief in alle locaties overal in het universum lijkt het ons duidelijk. 100 jaar na Einstein bewees dit idee vals te zijn de meerderheid van de wereld nog steeds denkt dat het reizen door de tijd op verschillende snelheden is iets dat alleen in science fiction films. De verrassing is dat de tijd reizen is een wetenschappelijk feit. Dit feit strijd is met onze vertrouwde vier-dimensionale intuïtie, het komt met een overvloed van filosofische vragen, maar het is een feit toch. Lang geleden fysici vastgesteld om rekening te houden dit karakter van de natuur. In dit hoofdstuk ontdekken we dat van de elf-dimensionale uitkijkpunt dit feit is intuïtief niet alleen uitgelegd, is het ook vereist door de geometrie van de ruimtetijd. Het verstrijken van de tijd is uniek gedefinieerd op elke locatie in de zee van ruimtetijd. Als het karakter van die zee verandert, van de ene regio naar de andere, de snelheid waarmee de tijd verstrijkt weerspiegelt deze veranderingen. Dit alles kan worden afgelezen van de sleutel van ons nieuwe elf-dimensionale kaart. Het verklaart de pijl van de tijd die we ervaren, en het lost de filosofische raadsels van tijdreizen.

Hoofdstuk 8 - De snelheid van Spacetime

Veel mensen weten dat natuurkundigen zeggen dat de snelste iets kan gaan door de ruimte is de snelheid van het licht. Mensen vaak reageren op deze uitspraak door te beweren dat met betere technologie kunnen we op een dag een manier om te gaan sneller dan de snelheid van het licht te vinden. Zij slagen er niet in te zien dat de snelheid van het licht niet is een weerspiegeling van onze technologische mogelijkheden. In plaats daarvan is meer verwant met te zeggen dat je niet verder naar het noorden dan de Noordpool. De geometrie van de ruimtetijd dicteert deze aandoening. Het is ingeschreven in de textuur van de fysische werkelijkheid. In dit hoofdstuk dat de textuur en verklaart waarom deze voorwaarde natuurlijk volgt uit de elf-dimensionale geometrie van de natuur.

Hoofdstuk 9 - Warped Spacetime

Hier duiken we in de geheimen van de zwaartekracht. De magische kracht die de maan trekt in de richting van de aarde, als een eindeloze raadsel, lang weerklonk door de gedachten van de mensheid. Einstein verbonden zwaartekracht om een ​​geometrische vervorming die uitgebreid naar hogere dimensies, maar hij nooit toegekend ons met een volledig beeld van deze extra dimensies. Nu we hebben geleerd hoe we deze andere dimensies conceptualiseren, onze kaart van het heelal rekeningen natuurlijk ook voor de effecten die we krediet aan de zwaartekracht. In dit hoofdstuk oefenen we schakelen onze intuïtie van de vier-dimensionale beeld dat wij opgegroeid met aan de elf-dimensionaal beeld van QST. Terwijl we dit doen ontdekken we dat de zwaartekracht van de raadsels gemakkelijk toegankelijk te zetten in omstandigheden van de structuur van de natuur.

Hoofdstuk 10 - The Bucket

De oude filosofische debat over de aard van de versnelling tegen de tijd en positie van rust op het al dan niet een onderliggend referentiekader bestaat in de natuur. In dit hoofdstuk ontdekken we een unieke oplossing voor dit bittere debat. We vinden dat vanuit de elf dimensies die ons universum te definiëren, is er een onderliggende referentie-frame - een die wij noemen absolute volume - maar vanuit het ultieme perspectief (elk hoger-dimensionaal op te lossen), dat referentiekader is zo vloeibaar als de rest. De reden dat tijd en positie zijn maatregelen die alleen kan worden gedefinieerd in vergelijking met sommige andere tijd of positie, terwijl de acceleratie geen vergelijking te worden omschreven behoeften, is een direct gevolg van de gekwantiseerde structuur van de ruimtetijd. Deze voorwaarde is ook vereist door de geometrie van de natuur.

Hoofdstuk 11 - dimensionale analyse

In dit hoofdstuk worden de dimensies die we hebben onderzocht in dit deel van het boek. Het introduceert vervolgens de vreemde concepten van spinoren en de eisen van de beperkte vrijheid die de zwaartekracht dimensionale sets in het universum. Na het uitleggen hoe deze voorwaarden zijn de gevolgen van de gekwantiseerde geometrie hebben we verkennen we de filosofische eisen voor de uitbreiding van de regels van die geometrie. We bespreken waar deze regels van ons, en hoe ze de volgende grote deur van de menselijke verbeelding te openen. Het is hier dat de diepste gevoelens van ons persoonlijk leven zijn verbonden met de buitenwereld en de oneindige is te vinden in het eindige.

Deel 3 - Physical Reality in elf dimensies

Hoofdstuk 12 - De vragen van de Quantum Mechanics

Om te begrijpen hoe wonderlijk het is dat we de grote mysteries van de kleine rijken alleen maar op te lossen door het veranderen van onze geometrische aannames over ruimte-tijd we nodig hebben om bekend te zijn met die mysteries. Te dien einde van dit hoofdstuk wordt ingegaan op de raadsels van de quantummechanica: deeltje / golf-dualiteit, de non-lokaliteit van het universum, en het foto-elektrisch effect. Na elke mysterie is ontwikkeld we vervolgens aan elk van hen uitzicht vanaf de elf-dimensionaal perspectief dat we hebben te verkennen. Elke keer dat we dit doen, het proces wordt een beetje makkelijker en de mysteries van geavanceerde physics gaan van het opleggen van frustraties tot prachtige en toegankelijke delen van de geometrie van de natuur.

Hoofdstuk 13 - De KD Map

Hier analyseren we de manier waarop onze kaart van het heelal is veranderd in de tijd en vraag of onze nieuwe kaart (de KD kaart) is gewoon de volgende in een eindeloze reeks van incarnaties, of dat is de laatste kaart van de natuur. Met behulp van de oneindig dimensionale watervallen van symmetrie die bestaan ​​binnen de KD kaart ontdekken we dat onze verklarende proces geen brute of "ingevoegd" feiten op elk niveau te verwerven - met uitzondering van de kwantisering zelf. Dit betekent dat als we accepteren quantisatie dan krijgen we de mogelijkheid om een ​​reducerend effect te verklaren alle verschijnselen. Onze kaart van de natuur wordt een hiërarchische monisme dat zelf is opgenomen, zelf-referentiële, en het ultieme fractal.

Hoofdstuk 14 - Quantum Tunneling, wormgaten, en Teleportation

Dit hoofdstuk is gewijd aan een verkenning van de mysteries van de quantum tunneling, wormgaten en teleportatie. Elk van deze mysteries wordt verklaard vanuit een conceptueel historische benadering en vervolgens beschouwd vanuit de geometrische perspectief van de KD kaart. Wat we vinden is dat, hoewel al deze effecten zijn gedachten buigen van onze vier-dimensionaal perspectief, ze zijn allemaal natuurlijke en eenvoudige aspecten van de natuur als we beeld in elf dimensies.

Hoofdstuk 15 - Black Holes en Elementaire Deeltjes

Een van de meest diepgaande mysteries van onze tijd kan blijken te zijn gericht op de vraag wat zwarte gaten zijn net als in hun event horizon. Per definitie geen licht ontsnapt een zwart gat om de interne structuur te onthullen. Om deze reden hebben de binnenkant van zwarte gaten is ervan uitgegaan dat voor altijd buiten ons bereik. Aangezien het blijkt, dat de beperking bestaat alleen als we de fysieke werkelijkheid frame als zijnde vier-dimensionaal. In dit hoofdstuk, ontdekken we precies wat een zwart gat is, wat de volledige geometrie eruit ziet (ook binnen de event horizon), en hoe zwarte gaten zijn gerelateerd aan entropie en de afzonderlijke stukken van de ruimte. We hebben zelfs leren hoe en waarom zwarte gaten vormen. Al deze ontdekkingen zijn automatische eisen van onze nieuwe geometrie.

Hoofdstuk 16 - De constanten van de natuur

De fysieke hoeveelheden die worden weergegeven boven en meer dan in al onze vergelijkingen in de fysica, scheikunde, biologie en dergelijke worden vaak genomen als brute onverklaarbare waarden. Het antropische principe wordt vaak gebruikt (in de praktijk), de kiem te smoren vragen over hoe deze waarden kwam te zijn zoals ze zijn. Het universum, zeggen zij, verwierf deze waarden willekeurig en omdat alleen de combinatie die we hebben in dit universum leidt tot de vorming van het leven, het feit dat we hier zijn de vragen stellen toont de uitkomsten van de eerste van het universum dobbelstenen rollen. Dit is niet een grote oplossing. Zelfs een willekeurig mechanisme in staat is het instellen van de waarden van de constanten van de natuur dient te worden uitgelegd. In dit hoofdstuk, ontdekken we de verklaring voor de manier waarop de constanten van de natuur zijn gekomen om de waarden die we meten zijn. We ontdekken ook dat er een niet-arbitraire schaal in de natuur. Dit alles vermindert drastisch de mathematische complexiteit van de vergelijkingen hebben we vertrouwd te raken met en het geeft ons een goed begrip de vraag waarom het heelal is zoals het is.

Hoofdstuk 17 - Deterministische Versus Stochastic Models

Is het universum deterministisch of stochastisch? Doe de dingen evolueren strikt in overeenstemming met oorzaak en gevolg? Of is er een deel van het universum die uiteindelijk niet gebonden is door oorzaak en gevolg? Dit is een tijdloos debat. Van vandaag natuurkundigen zijn verdeeld over de kwestie, omdat de twee belangrijkste takken van de natuurkunde niet duidelijk gekomen om volledige overeenstemming over dit onderwerp. Algemene relativiteit is deterministisch. De meeste van de quantummechanica is ook deterministisch. De ad hoc interpretatie van de staat reductie die we gebruiken vandaag de dag is beslist stochastisch. Dat is het enige deel van de quantummechanica dat is stochastisch. Het interessante is dat de overheersende interpretatie van de staat verminderen niet de enige consequente interpretatie beschikbaar. Dus het antwoord op onze vraag komt erop neer dat onze rechtvaardiging van de interpretatie die wij selecteren voor de kwantummechanica. Maar hoe kunnen we beslissen welke interpretatie juist is? In dit hoofdstuk verkennen we deze kwesties. Op het einde vinden we dat onze nieuwe model een universum dat is volledig deterministisch verbeeldt. De schijnbaar stochastische vergelijkingen van de staat reductie wordt gebruikt in de standaard interpretatie worden geopenbaard als oplossingen die zijn gebaseerd op slechts een deel van de dimensies in het heelal. Toen de volle omvang van de natuur worden beschouwd als het systeem herwint determinisme. Dit betekent dat elke actie een oorzaak heeft. De filosofische impact kan hebben op hoe we ervoor kiezen om ons leven is heel profetisch. Wat dit betekent is dat de geometrie van de natuur is een zeer persoonlijke kwestie.

Hoofdstuk 18 - Emergent Reality

De complexe structuren om ons heen zijn altijd nieuwe en veranderende. Waar komen ze vandaan? Wat bepaalt hun structuur en vorming? Wat doet het allemaal afhankelijk van? En wat drijft de evolutie van deze systemen? Inzicht in het ontstaan ​​van de vorm van de onderliggende geometrische fundament van de natuur is de focus van dit hoofdstuk. Verkennen we het concept van de supervenience en ontdekken dat de KD kaart de dag van vandaag problemen met onlogische infinites dat de kwantummechanica op dit moment worstelt met in hun kaarten elimineert.

Hoofdstuk 19 - The Hierarchy Problem

Een populaire vraag vandaag vraagt ​​waarom de kracht van de zwaartekracht is zo oneindig zwakker dan de andere drie krachten. Ter vergelijking: de sterke kernkracht, de zwakke kernkracht en de elektromagnetische kracht zijn ongeveer allemaal dezelfde sterkte. Hoe komt het dat de zwaartekracht zo anders is? Waar komt dit verschil vandaan? Deze vraag wordt de hiërarchie probleem. In dit hoofdstuk leren we dat er een verschil is in de oorsprong tussen de drie soortgelijke krachten en de zwaartekracht. Zwaartekracht is het effect van een kleine gebrek aan elasticiteit in de kwanta van de ruimte. Deze elasticiteit is wat up ruimtetijd dichtheidsgradiënten of de kromming van de ruimtetijd. De reden dat de kracht van de zwaartekracht is zo zwak is dat deze elasticiteit is vele bevoegdheden kleiner is dan de mate van elasticiteit in de quanta. Uit dit ontdekken we dat de vier krachten zijn alle uitingen van de interactieve eigenschappen die behoren tot de geometrie van de natuur. Blootstelling van dat volledige geometrie brengt eenwording.

Hoofdstuk 20 - Forces (The Magician's Illusion)

Als we op te zoeken en een astronaut baan kijken naar de aarde in niets anders dan zijn ruimtepak zouden we zeggen dat de kracht van de zwaartekracht is wat is verantwoordelijk voor haar elliptische baan. Door dit te doen zijn we beweren dat een kracht is die op de astronaut. Maar als een kracht werkt op een voorwerp dat object is versneld. Wanneer iemand wordt versneld ze kunnen voelen. Dat geldt ook voor onze astronaut voelt enige kracht te trekken of duwen op haar en haar versnelling in de richting van de aarde? Het antwoord is nee. De astronaut is niet helemaal versneld. In plaats daarvan is ze meteen gaan door de gekromde ruimte. Zo blijkt, krachten zijn vaak titels die we geven aan onze mischaracterizations van de wereld. Wij vormen de verwachtingen voor hoe dingen zouden moeten werken op basis van de vier dimensies wij geloven inch Dan, als we gebeurtenissen die niet passen binnen die set nemen, maken we 'magische' krachten die bestaan ​​boven de regels die we verondersteld om te verklaren de waarnemingen hebben we gemaakt. Daarom krachten zijn weinig meer dan schaduwen van de fouten die we gemaakt toen we oorspronkelijk het bepalen van de geometrie van het universum. Zodra we zien het universum in zijn volle geometrische vormen deze krachten te ontbinden en de mysterieuze effecten van deze "krachten" zijn gemakkelijk toegankelijk. Waar de geometrie van de natuur moet al zijn de effecten we schuld op krachten.

Hoofdstuk 21 - Fields

Hier kijken we naar het onderscheid tussen vier-dimensionale geometrie (zoals Euclidische meetkunde) en onze nieuwe elf-dimensionale geometrie te bespreken. De verschillen tussen deze geometrieën kan worden aangetoond om rekening te houden de vier krachten. In het vorige hoofdstuk hebben we ontdekt dat de krachten van de natuur zijn niets meer dan specifieke uitingen van de manieren waarop de echte geometrie van de natuur verschilt van de vier-dimensionale geometrie we traditioneel toegeschreven aan. Nu richten we ons op de kenmerken van onze nieuwe dimensionale kaart die eigenlijk schrijver deze effecten. Zwaartekracht is een manifestatie van veranderingen in ruimtelijke dichtheden van de ene regio naar de andere. (Afwijkende ruimtelijke dichtheden zijn niet geometrisch toegestaan ​​in vier dimensies.) De elektromagnetische kracht is een manifestatie van ruimtelijke dichtheid golven die zich voortplanten door het medium van de ruimtetijd. De sterke kernkracht komt tot stand als gevolg van de neiging van de ruimte kwanta bij elkaar blijven, bij lage energieën. (We bespreken waarom dit wordt begunstigd onder deze omstandigheden.) En de zwakke kernkracht is een manifestatie van de verschillen tussen de gekwantiseerde structuur van de ruimtetijd - hiaten die zijn expliciet aanwezig in de vier-dimensionale constructies. De volledige Gambit van krachten zijn automatisch eisen in onze elf-dimensionale geometrie.

Hoofdstuk 22 - Materie Origins

De elementen van baryonische materie kan worden georganiseerd in het periodiek systeem der elementen. Er is natuurlijk enige structuur aan deze zaak. Wanneer we nader bekijken zien we dat deze atomen zijn opgebouwd uit nog meer fundamentele onderdelen - quarks die zeer specifieke eigenschappen hebben. Waar komen deze quarks vandaan? Waarom hebben ze het karakter hebben ze? In dit hoofdstuk ontdekken we dat de fundamentele bouwstenen van alle materie komt uit de neiging van de quanta te vormen conglomeraten als de kinetische energie van de kwanta afbouwen in de tijd. De quanta kunnen gecombineerd worden in geheel getal discrete clusters. Deze fundamentele clusters vormen de bouwstenen waaruit alle hogere-orde-materie is opgebouwd.

Hoofdstuk 23 - lichtdoorlatend Dark Matter

Donkere materie halo's rond sterrenstelsels verhogen van de hoeveelheid zwaartekracht verstoringen in deze buitengebieden. Maar niemand in staat is geweest om uit te leggen waar deze extra zwaartekracht energie vandaan komt. Wat zijn de oorzaken van deze halo's vorm aan? Waarom gaan we niet de daders hier in onze laboratoria op aarde? Hoe verklaren we de structuren die we zien in onze grootste telescopen? Dat zijn de vragen die wij te pakken in dit hoofdstuk. Wat we ontdekken is dat de donkere materie halo's rond sterrenstelsels zijn de effecten van fase veranderingen in de zee van ruimtetijd. Aangezien de ruimtetijd is fijn, net als water is, kan het zijn verschillende fasen. Deze fasen komen overeen met verschillende geometrische verbondenheid net zoals de fasen van H2O te doen. Wanneer we rekening voor de verschillende geometrische regelingen van deze ruimte kwanta met een afhankelijkheid van de temperatuur hebben we natuurlijk krijgen de vervormingen die we hebben aan te wenden voor donkere materie.

Hoofdstuk 24 - Bohmian Mechanica

Dit hoofdstuk is voor de wiskundige die wil een duik nemen in de set van vergelijkingen die het best tot uitdrukking de intuïtieve geometrie die we hebben het verkennen van het hele boek. (Hoewel de volledige wiskundige verzameling nog niet is voltooid op dit punt.) De wiskunde wordt uitgelegd in woorden en vergelijkingen. Een discussie over de geschiedenis van Bohmian mechanica, dat is de fundamentele set van vergelijkingen, is ook inbegrepen. Dan een suggestie wordt gegeven voor de richting waarin de finale formalisme komt uit - een suggestie die is gebaseerd op de inzichten ons onze nieuwe elf-dimensionale kaart.

Hoofdstuk 25 - On the Origin of Symmetry

De wetten van de fysica zijn niet afhankelijk van waar je bent of welke richting je gaat. Waarom? Waarom hebben al onze vergelijkingen beweren dat de wetten van de natuur zijn time-reverse symmetrische toch zijn ze allemaal duidelijk lijken te ontvouwen met een voorkeur in de tijd? Is tijd uiteindelijk symmetrisch of asymmetrisch? Welke andere symmetrieën in de natuur en waarom? Dat zijn de vragen die worden behandeld en beantwoord in dit hoofdstuk. De personages noemen we symmetrieën in de natuur alle voort uit de geometrische structuur die het weefsel van ruimtetijd bepaalt. Door het begrijpen van deze structuur we reine te komen met de symmetrieën van de natuur.

Hoofdstuk 26 - Entropy

De tweede wet van de thermodynamica stelt dat als er ooit bestaat een systeem dat minder dan de maximale entropie (disorderedness) bezit dan wordt het zeer waarschijnlijk een hogere entropie hebben zowel voor als na dat moment. Dit is aanvaard als een van de meest ongeschonden, waterdichte huurders van ons universum - maar het is nooit verklaard. Waarom systemen neigen naar disorderedness? Waar komt de wet van de entropie vandaan? In dit hoofdstuk, ontdekken we dat de deeltjes karakter van de ruimte leidt tot entropie, want geometrische mengen is een inherent onderdeel van alle systemen in de ruimtetijd. We verkennen ook entropie grotere diepte en ontdek de verbinding met de evolutie en de Big Bang.

Hoofdstuk 27 - Genesis

In dit hoofdstuk komen we tot een onderwerp dat sommigen ligt gezegd 'buiten het domein van de wetenschap. " Het eerste wat we ontdekken is dat ze verkeerd waren. De vraag wat de oorzaak van de Big Bang, wat heeft het hele ding begon te beginnen, met een blijkt te zijn ingepakt door de oneindige watervallen van dimensionale hiërarchie die binnen de set van onze KD kaart. Dit betekent dat we kunnen antwoorden op de vraag van de uiteindelijke oorsprong. Het antwoord blijkt te zijn zeer elegant en misschien een beetje verrassend. Nietzsche's concept van de eeuwige terugkeer reemerges door dit inzicht en deze nieuwe trend trekt de mensheid in de diepten van deze kwestie in een geheel nieuwe manier.

Hoofdstuk 28 - Donkere energie en het uitdijend heelal

Nu dat de lezer heeft een aantal praktijk zien de fysieke werkelijkheid in elf dimensies heeft, is het tijd om een ​​mysterie dat zo is boeiend, dat ik een harde tijd gehad deze op te slaan voor het laatst te pakken. Dit is het mysterie van donkere energie. Het hoofdstuk begint met het geven van een geschiedenis van de ontdekkingen die leidden tot onze moderne begrip van het uitdijend heelal, en de mensheid de strijd met het identificeren van de oorzaak, die we slim hebben genoemd donkere energie. De lezer krijgt de kans om hun nieuwe elf-dimensionale intuïtie van toepassing zijn op dit mysterie op te lossen. Om dit te doen moeten we elk adres op de vraag van geëxpandeerd ruimte - wat betekent dat eigenlijk? Dan moeten we ontdekken wat er werkelijk aan waardoor de licht dat onze ogen van verre sterren naar rood verschoven. Zoals we gewend zijn, de oplossing is verrassend helder en heerlijk intuïtief uit ons hoger-dimensionale Vantage.

Hoofdstuk 29 - Captain's Log

In dit hoofdstuk wordt verwarmt de lezer naar de filosofische impact die deze nieuwe geometrie heeft op de mensheid. Een nieuwe manier van het zien van de wereld om ons heen is altijd de manier veranderd waarop we omgaan met het. De verantwoordelijkheid die we hebben bij elke nieuwe verbetering is de taak van de absorberende ontdekte waarheden en het integreren ervan in ons dagelijks leven. Hier vinden we dat onze hele manier van zijn, onze meest basale manier van bestaan ​​(althans in het Westen) is gebaseerd op veronderstellingen die uiteindelijk niet te houden. Waar gaan we heen vanaf hier? De KD kaart heeft een veel te zeggen over deze en ons persoonlijk leven.

Hoofdstuk 30 - Intuition Vindt Conclusie

Onze nieuwsgierigheid vaak trucs ons in vallen voor oplossingen die zijn gemaakt van alleen maar rook en spiegels wanneer een meer rigide oplossing is niet beschikbaar. De entiteiten die profiteren het meest van de voortdurende projectie van die rook hebben geleid een campagne om ons te overtuigen dat de waarheid die wij zoeken niet verkrijgbaar zijn door de wetenschap, dat de zoektocht van de wetenschap niet in staat is te voldoen aan de diep verlangen we hebben. Dat is, en is altijd geweest, een leugen. Nu we een rijkere kaart van de natuur te bezitten, de apparentness van die liggen opvalt in het daglicht voor iedereen te zien. In dit hoofdstuk bespreken we hoe het proces van de wetenschappelijke zoektocht is de meest vervullende en bevredigende menselijke ervaring. Het werpt ons buiten onszelf en moedigt ons aan om intellectueel en emotioneel overstijgen alle belemmeringen die ons tegenhouden. De karakters van de wetenschap zijn de mensen met passie en kracht voor het leven, de zoekers, de ontdekkingsreizigers en de embracers van verwondering. Het is door de zoektocht van de wetenschap dat onze menselijkheid is geherdefinieerd en opgetild naar een nieuw vliegtuig.

Vanaf het komende boek:

Einstein's Intuition
door Thad Roberts

Vertegenwoordigd door
Sam Fleishman
Literaire Artiesten vertegenwoordigers
New York, New York