Hoofdstuk 4

Deel 1: de gekwantiseerde aard van Spacetime

"God schiep de gehele getallen, al het andere is het werk van de mens."

Leopold Kronecker

"De hereniging van de algemene relativiteitstheorie en de kwantummechanica kan leiden ons naar de idealisering van continue ruimte en tijd te verlaten en naar de 'atomen' van ruimte-tijd te ontdekken."

Theodore A. Jacobson

"Elke fenomeen in de kwantummechanica heeft een kwantum aspect dat maakt het discontinu."

Gary Zukav [1]

Smokey Mountains, Grand Staircase Escalante National Monument.

Elke steen vertelt een verhaal. Sommigen spreken van gewelddadige uitbarstingen, catastrofale gevolgen, oude rivieren, orogenic aardbevingen, of langzaam afkoelen kristallijne batholiths, terwijl anderen fluisteren over het oude ecosystemen. Soms is de sterke kracht van erosie beschermt die oude geheimen onder een berg van rock, tegelijk verbergen ze van de nieuwsgierige tweebenige wezens hierboven. Andere keren het werkt om te ontdekken langs begrafenissen. Het probleem is dat wanneer erosie een rijke tableau van het verleden onthult het niet pauzeren uit respect voor de resurfacing geheimen. Tenzij het record is gered, zal het snel worden vernietigd en voor altijd verloren.

In de hoop om de tijd reizen rechercheurs we onze geologische kaarten gevolgd om de meest veelbelovende afzetting van schatten. Onze toekomstige gebied strekte zich uit van Lake Powell naar Escalante. Verharde wegen had zonder succes doorgedrongen dit gebied, want het was zwaar doorzeefd met canyons en geulen. Klimmen een nok zou openbaren landschap van grillige rotsen die zich uitstrekt tot aan de horizon in alle richtingen. Zeer uitgehold kale rots bepaald het hele gebied. Het was een paleontoloog is Mekka, want het was vol met schatten die alleen maar stonden te wachten om ontdekt te worden.

Het bereiken van onze bestemming vereist enige enigszins bedreven navigatie van onverharde zandwegen, wast en droge rivierbeddingen. Onze transport was een oude Pinter-kink in de kabel legertruck met een slechte schokken die noemden we 'het beest'. Het was ruw, piepende en meedogenloos, maar het was in staat om ons op deze afgelegen plek.

De schatten waren we na meer dan kleine goudklompjes van goud. Zij werden ingesloten geheimen - kleine glimpen van een tijd waarin veldslagen volgde tussen de grootste uit de geschiedenis dinosaurussen. Ze waren in staat om ons te vertellen over de wereld deze 'verschrikkelijke hagedissen' geleefd inch Zij maakte het mogelijk om peer-door de zandloper van de verandering die de wereld van de dinosaurussen gescheiden van de onze. De zoektocht naar deze schatten was op mysterieuze wijze allemaal tijdrovend en spannend.

We waren in een race tegen de klok. Scorpions en temperatuur-geobsedeerde krekels [2] was de enige wezens om getuigen van de geheimen die al verloren was gegaan om de wind en het water en zon. We wilden om dat te veranderen. Ons team van twintig bestond uit dinosaurus paleontologie afgestudeerde studenten, studenten, koks, chauffeurs, geologen, professionele goudzoekers en vrijwilligers. We waren allemaal hier op verzoek van lood paleontoloog, Scott Sampson. Voor de komende paar weken, dan zouden we slapen in tenten met geen douches of badkamers. In eerste instantie zouden we spenderen onze dagen zwerven in de woestijn met zakken vol met snacks, flessen water, rock hamers, Talkabouts en GPS-units. Dan zouden we moeizaam beginnen met het verwijderen ton steen (met behulp van alles van rock tot picks gas aangedreven hamers jack) van de beste sites gevonden onder ons. Tijdens het vooruitzicht fase ieder van ons zou ontdekken een overvloed aan dinosaurus botten, schildpad fossielen en versteende bos blijft. Tijdens de opgraving fase had de groep de kans om bloot te leggen van een eerder onbekende soort. Onder deze omstandigheden ruwe omstandigheden voegt u details aan het avontuur.

De eerste drie dagen waren besteed aan prospectie, die gepaard rondloopt met onze hoofden naar beneden op zoek naar dinosaurus botfragmenten die ofwel uitgehold in een wassen of te blijven in situ. Onder de verblindende zon en de wind kloppen we een grote lijst samengesteld van de GPS-locaties van interessante fossielen. De meeste van deze fossielen werden verzameld in Ziploc zakken, gelabeld en gecatalogiseerd. Een site is een massa-depot van een oude meanderende rivier. We kunnen zeggen dat dit uit het assortiment van fossielen en de grootte en vorm van de korrels die deel uitmaken van de zandsteen matrix.

Zetten we ons kamp net over de heuvel van de meest veelbelovende site, en zorg ervoor dat de deuren van onze tenten (waaronder degene die diende als onze keuken) de wind mee om onze spullen te beschermen tegen de occasionele zandstralen windstoten gezicht. Dan zijn we druk begonnen met de introductie van onze jack hamers, rock picks, vijf pond mokers, rock hamers, beitels, grote schroevendraaiers, brede penselen en diverse tandheelkundige picks voor de omhulling van deze tastbare geheimen. Tijdens de opgraving vonden we een aantal scheen-, wervels, ribben, ungles (roofvogel klauwen), de huid indrukken en holle botten die behoorde tot de niet-aviaire dinosauriërs van de therapod clade. We vonden ook een paar pareltjes paleontologie - zelden bewaard gebleven fragmenten van fossiele botten die ooit uit de schedels van dinosaurussen.

Wanneer we een interessante fossiele blootgelegd we geschilderd met Vinac, die fungeert als een kleefstof en stabilisator die de fossiele van binnenuit versterkt. Wanneer de Vinac gedroogde we de gladde oppervlakken bedekt met verfrommeld papieren handdoeken of tissue papier. Dan, na het mengen van gips en water in vijf liter emmers, we papieren handdoeken gedrenkt in de mix en dan fijn had betrekking op de fossielen met hen. Twintig minuten later, we wikkelde het hele blok in het gips gedrenkt jute bescherming van het fossiel in een grote cast, die paleontologen noemen een 'jasje'. Toen de jassen droog waren, moesten ze terug te voeren op onze auto voor eventueel vervoer naar ons museum.

Aan het eind van de dag zijn we allemaal uitgeput terug naar het kamp. Zitten rond een vuur, we aten hamburgers en nacho smaak Doritos, terwijl we keken nog een magische overgang. Martha, een lange tijd vrijwilliger met een acht-jarige jongen op sleeptouw, haalde haar oversized zoutvaatje en de stippellijn een deel van de inhoud ervan "Magic Fire Crazy Uncle Billy's Dust" over het vuur. [3] onmiddellijk, de vlammen werd briljante groen. Daarna worden ze langzaam en hypnotiserende keerden terug naar hun vertrouwde kleur, wordt gevraagd Martha om wat meer stof gieten op de knetterende houtblokken.

Dit proces voeren ons door de fasen van burgerlijke, nautische en astronomische schemering tot de nacht in volle bloei. Shaula, de angel van het sterrenbeeld Scorpious, was gestegen tot het hoogste punt in de zuidelijke hemel. Trailing daarachter was Boogschutter, die naar moderne ogen zich openbaart als een theepot. Uitsteekt uit de tuit van de theepot, de Melkweg uitgerekt als een briljant lint helemaal door Cygnus de Swan (de Noord-Kruis) en Cassiopeia, de koningin. [4]

Er was een oer-aire alles over ons. Het voelde alsof we verloren in de tijd - alsof de groene vlammen tekening onze blik had de macht om ons te flikkeren tussen het heden en de diepe verleden. Het landschap om ons heen versterkt dit gevoel. Er waren geen tekenen van de moderne beschaving - geen verre gloed vervuilen van de nachtelijke hemel, geen structuren, gebouwen, straatlantaarns of zelfs wegen binnen de waarneembare horizon. De sterren reageerde hierop door zich zo talrijk en briljant dat ze bijna tastbaar. De Melkweg was zo helder dat het schaduwen onder ons toen we uit de buurt van het vuur.

Deze serene omgeving had het potentieel om me verbinding te maken met iets dat veel meer goddelijk dan een gedetailleerde glimp van het Krijt. Het had de macht om te brengen om de zwakke fluistert, die meestal blijven volledig overdonderd door een nexus van versterkte hol geslagen gedachten focus. Als de hitte van de dag klaar vervagen en de krekels intrek in het juiste ritme, mijn trance begon te richten - het begeleiden mij een gedachte: dat de sleutel tot het ontsluiten van de natuur de meest geheime geheimen verborgen was in het proces dat werd gebruikt om de mensheid te helpen Ontdek de antwoorden op de vragen die we al samen hadden geknutseld. Het gevoel dat ik op iets, begon ik een aantal van deze vragen vertellen.

Hoe heeft al die dinosaurus botten worden fossielen? Hoe werkt Magic Fire Crazy Uncle Billy's Dust beurt de brand groen? Hoe verklaren we de hemel transformeren van daglicht blauw tot zonsondergang oranje en vervolgens midnight black? Hoe werkt de zon produceert haar energie?

Ik had geleerd van de antwoorden op al deze vragen, maar niemand had ooit wees me erop dat al die antwoorden zijn met elkaar verbonden door een gemeenschappelijke stichting. Misschien was het te basic om erop te wijzen, maar ik had nooit echt aandacht besteed aan het feit dat al onze moderne antwoorden vertrouwen op de quantisatie van de materie.

Terwijl ik wachtte nog een meteoor getuige, dacht ik na over de vooruitgang die de moderne wetenschap heeft gemaakt, omdat het kwam met het vermoeden dat de wereld bestaat uit atomen. (Het woord 'atoom' komt van het Griekse woord atomos, betekent ondeelbaar of onsnijdbare.) Dan vroeg ik me af over de uitstaande mysteries - de vragen die ons wetenschappelijk onderzoek nog niet was kunnen beantwoorden. Misschien, dacht ik, de volgende grote stap in het begrijpen is niet zo heel verschillend van de vorige. Misschien alles wat we moeten doen om de hele Natuur te begrijpen is om te veronderstellen dat de materie niet de enige die wordt geleverd in 'atomen'. Misschien is ruimte en tijd, zijn de ingrediënten van een zeer stof Nature's, ook gekwantiseerd.