Het eerste deel van 'Intuïtie Einstein: Het visualiseren van de natuur in elf dimensies' is hier beschikbaar. Dit omvat het voorwoord en de hoofdstukken een tot en met vier. Om volledige teksten te lezen, selecteert u een hoofdstuk uit het boek uittreksel menu aan de bovenkant van dit venster of door te klikken op de onderstaande links. De hoofdstukken zijn verdeeld in verschillende secties om automatische vertaling motoren te vergemakkelijken.

Let op: dit is een voorontwerp. Sommige illustraties zijn slechts voor plaatsing. Wij zijn blij met commentaar op het boek, zowel van 'proof-reading' of corrigerende natuur en van een meer abstracte, inhoudelijke aard.

Iedereen die geïnteresseerd is in het lezen meer dan het eerste deel van 'Intuïtie Einstein's' is welkom om een ​​pre-print pdf van het boek te vragen.

Vul hier e-mail sturen: . QST @ einsteinsintuition com

Hoofdstuk Samenvattingen:

Inleiden

De mensheid heeft altijd verlangde om glimp wat er net voorbij de horizon, aan te raken dat die net buiten bereik. Onze nieuwsgierigheid leidt ons te zoeken wat er buiten onze zintuigen en te voelen van een wereld tegenstrijdige maken van karakter. Grote ontdekkingsreizigers uit het verleden vulden de kaart van onze wereld. Hun grafieken verrijkt onze conceptuele toegang tot de grote daarbuiten. Maar dit was slechts het begin. De wereld is slechts een klein deel van wat er moet in kaart worden gebracht. De structuur van de werkelijkheid, het heelal, de wetten van de fysica, en de diepe onderliggende karakter dat het allemaal ondersteunt moet in kaart worden gebracht als we ooit intuïtieve antwoorden op onze grootste vragen hebben. Einstein was de laatste grote kampioen van de zoektocht naar deze complete kaart te verkrijgen. Hij nam onze onvruchtbaar noties van de fysieke werkelijkheid en ingevuld details die niemand voor hem had voorgesteld. Hij kwam diep in zichzelf, raakte het grote daarbuiten, en noemde de ervaring 'een tipje van de grote sluier. "Het is tijd voor ons om de hoorn van de rest van die sluier. Het is tijd voor ons om de rest van de verborgen structuur van de natuur te ontdekken en te leren hoe u tegelijkertijd elf dimensies conceptualiseren.

Deel 1 - Terugkeren naar een conceptuele benadering

Hoofdstuk 1 - Het zien van het probleem

In dit hoofdstuk wordt de lezer met de geschiedenis van hoe onze conceptuele kaart van de kosmos is veranderd in de tijd. Onze vroegste kaarten afgebeeld de aarde als een platte schijf, omringd door een gigantische draaiende bol die werd ingebed met duizenden kleine lichtpuntjes. Met meer de opmerkingen van de wereld overgestapt van wordt omschreven als plat op ronde. Om rekening te houden de bewegingen van de zon en de maan drie verschillende sferen, drie hemelse niveaus, werden toegevoegd aan de kaart. En toen de bewegingen van de vijf zichtbare planeten werden opgemerkt de kaart van de hemel uitgegroeid tot een met zeven niveaus in de oorspronkelijke sfeer van de sterren. Vandaag al deze begrippen zijn vervangen door een kaart die onze wereld een baan plaatst rond een gemiddelde ster die is gevestigd in een vrij gemiddelde op zoek melkweg. De beste huidige kaart die we hebben van de kosmos (de algemene relativiteitstheorie) is geschreven door Albert Einstein. Zijn kaart bleek een karakter van de ruimtetijd die nooit eerder was verantwoord. Maar ondanks de verbeteringen, Einstein kaart is nog steeds niet compleet. Er zijn vele waarnemingen dat het niet verklaren of te voorspellen. In feite is het hele rijk van de super-kleine tegenspraak geheel van de regels van de algemene relativiteitstheorie. Quantum mechanica is de verzameling van wiskundige vergelijkingen die worden gebruikt om statistisch gebeurtenissen uit te leggen in die microscopische wereld. Deze vergelijkingen zijn niet gecombineerd in een nuttig of intuïtief kaart. Ze hebben ook niet vergeleken met de eisen van de kaart van Einstein. Vandaag staan ​​we met een onvolledige kaart in de hand als we kijken naar de structuur van de natuur.

Hoofdstuk 2 - Rethinking Space and Time Again

Om onze zoektocht voort te zetten voor de laatste kaart van de fysieke werkelijkheid moeten we bereid zijn om volledig te herschrijven de fundamentele structuur van die kaart. De fundamenten van elke kaart zijn de aannames in zich die bepalen de structuur van ruimte en tijd. Alle hogere-orde geometrische regels, structuren en interacties komen voort uit de basis aannames. Aangezien wij niet in staat geweest om de mysteries van de natuur te verklaren door de lens van onze huidige aannames moeten we die veronderstellingen opnieuw en de mogelijkheid van een nieuwe structuur onder het allemaal overwegen. We moeten onze meest fundamentele aannames uitdagen over ruimte en tijd.

Hoofdstuk 3 - Afmetingen

Om onze opvatting van de fysieke realiteit te herstructureren moeten we ervoor zorgen dat we begrijpen wat een dimensie is. De dimensionale parameters van een bepaalde kaart vormen de basis en structuur voor alles wat volgt. Dit hoofdstuk behandelt precies wat natuurkundigen bedoelen met het woord 'dimensie'. Vervolgens onderzoekt het de verbondenheid van de ruimtelijke dimensies en legt uit hoe die descriptoren maken deel uit van onze kaart van de fysische werkelijkheid. Vervolgens onderzoeken we het idee van de gebogen ruimtelijke geometrie, die ons leidt tot de mogelijkheid van extra dimensies. De afmeting (s) van tijd ook kort in dit hoofdstuk.

Hoofdstuk 4 - de gekwantiseerde Aard van de ruimtetijd

In dit hoofdstuk wordt een aantal zeer belangrijke aanwijzingen dat we zullen gebruiken om samen stuk van onze nieuwe fundamentele structuur van de fysieke werkelijkheid. Enkele van de grootste mysteries van de natuur komen uit de quantum aard van de microscopische wereld. Quantum mechanica heeft ons geleerd dat er een minimum discrete eenheid van ruimte en tijd. Fundamentele elektrische en magnetische interactie zijn gebaseerd op discrete quantum eenheden. Licht bestaat zelfs in de quantum-pakketten genaamd fotonen. Een of andere manier al deze quantum pakketten reis door de structuur van de ruimte als een mysterieuze golf, maar ze ook behouden hun quantum eigenschappen. Dit alles brengt ons tot de suggestie dat de basis van onze nieuwe kaart van de fysische werkelijkheid moet een gekwantiseerd structuur voor de structuur van ruimte en tijd te nemen.

Deel 2 - Het kader van de Quantum Space Theory

Hoofdstuk 5 - Absolute Volume

In dit hoofdstuk wordt de lezer kennis met het basiskader van de quantum ruimte theorie (QST). Ze leren hoe ze tot negen ruimtelijke dimensies tegelijk conceptualiseren en ontdek hoe het mogelijk is om over het verplaatsen van de ene locatie naar de andere zonder dat x, y, z positie. De drie types van volume (interspatial, ruimtelijke en superspatial) worden ingevoerd en het concept van twee tijdsdimensies wordt aangekondigd. Deze nieuwe geometrie onthult vele kenmerken van de ruimtetijd die worden genegeerd in de bekende vier-dimensionale beschrijvingen. Deze extra geometrische parameters zijn waar de mysterieuze effecten van de kwantummechanica en de algemene relativiteitstheorie vandaan komen. Verhogen van ons begrip van de structuur van de natuur (de kaart in ons hoofd) om alle van de elf dimensies die deel uitmaken van de fysieke werkelijkheid heeft als effect dat het ons in sync met de huidige vorm op te nemen. Daarbij krijgen we toegang tot de intuïtieve oplossingen van de grootste mysteries van de moderne fysica.

Hoofdstuk 6 - Space

Het concept van de ruimte is altijd ongrijpbaar. Mensen zijn gewend aan het conceptualiseren van de ruimte als niets - wat je hebt als je verwijdert alles van een regio. Maar we hebben altijd geweten dat de ruimte is doordrongen van eigenschappen. Bijvoorbeeld, de afstand en het volume nog steeds als we al het andere verwijderen van een regio. Deze meetbare grootheid is niet niets - maar wat is het precies? Wat is het gemaakt? Welke andere eigenschappen heeft het? Hoe kunnen we een definitie van afstand uittreksel uit de geometrie van de natuur? Wat zijn de geometrische aannames die ten grondslag liggen onder onze antwoorden op die vragen? Deze vragen en meer worden aangepakt in dit hoofdstuk. Op basis van onze nieuwe elf-dimensionale geometrie komen we tot een conclusie over welke afstand werkelijk is, hoe de structuur van de ruimte componeert de vier dimensies van de natuur die we kennen, en waarom de ruimte bestaat alleen in een discrete zin.

Hoofdstuk 7 - Time

Het idee dat de tijd verstrijkt in een universele tarief op alle locaties in het hele universum lijkt ons duidelijk. 100 jaar na Einstein bewees dit idee vals te zijn het grootste deel van de wereld nog steeds denkt dat het reizen door de tijd in een verschillend tempo is iets dat alleen in science fiction films. De verrassing is dat de tijd reizen is een wetenschappelijk feit. Dit feit strijd is met ons bekende vier-dimensionale intuïtie, het komt met een overvloed aan filosofische vragen, maar het is toch een feit. Lang geleden fysici vastgesteld om rekening te houden voor dit karakter van de natuur. In dit hoofdstuk komen we erachter dat van de elf-dimensionale uitkijkpunt dit feit niet alleen intuïtief verklaard, is het ook vereist door de geometrie van de ruimtetijd. Het verstrijken van tijd wordt uniek gedefinieerd op elke locatie in de zee van ruimtetijd. Als het karakter van die zee verandert, van de ene regio naar de andere, de snelheid waarmee de tijd verstrijkt weerspiegelt deze veranderingen. Dit alles kan worden afgelezen van de sleutel van ons nieuwe elf-dimensionale kaart. Het verklaart de pijl van de tijd die we ervaren, en het lost de filosofische raadsels van tijdreizen.

Hoofdstuk 8 - De snelheid van de ruimtetijd

Veel mensen weten dat natuurkundigen zeggen dat de snelste iets kan gaan door de ruimte is de snelheid van het licht. Mensen reageren vaak op deze verklaring door te beweren dat met een betere technologie die we op een dag een weg te gaan sneller dan de snelheid van het licht te vinden. Zij slagen er niet in te zien dat de snelheid van het licht niet is een weerspiegeling van onze technologische mogelijkheden. In plaats daarvan is meer verwant met te zeggen dat je niet kunt gaan verder naar het noorden dan de Noordpool. De geometrie van de ruimtetijd dicteert deze aandoening. Het wordt ingeschreven in de textuur van de fysische werkelijkheid. In dit hoofdstuk dat de textuur en verklaart waarom deze voorwaarde natuurlijk volgt uit de elf-dimensionale geometrie van de natuur.

Hoofdstuk 9 - Warped Spacetime

Hier hebben we duiken in de geheimen van de zwaartekracht. De magische kracht die de maan naar de aarde trekt heeft, als een eindeloze raadsel, lang weerklonk door de gedachten van de mensheid. Einstein verbonden zwaartekracht om een ​​geometrische vervorming die uitgebreid naar hogere dimensies, maar hij verleende ons een volledig beeld van deze extra dimensies. Nu we hebben geleerd hoe deze andere dimensies conceptualiseren, onze kaart van het heelal goed is natuurlijk ook voor de effecten die we krediet aan de zwaartekracht. In dit hoofdstuk gaan we oefenen schakelen onze intuïtie van de vier-dimensionale beeld dat wij zijn opgegroeid met de elf-dimensionaal beeld van QST. Als we dat doen ontdekken we dat de zwaartekracht van de raadsels gemakkelijk om te zetten in toegankelijke voorwaarden van de structuur van de natuur.

Hoofdstuk 10 - The Bucket

De oude filosofische debat over de aard van de versnelling tegen de tijd en positie is gebaseerd op het al dan niet een onderliggend referentiekader bestaat in de natuur. In dit hoofdstuk ontdekken we een unieke oplossing voor dit bittere debat. We vinden dat vanuit de elf dimensies die ons universum te definiëren, is er een onderliggende referentiekader - een die noemen we absolute volume - maar vanuit het ultieme perspectief (eventuele hoger dimensionale besluit) dat referentiekader is zo instabiel als de rest. De reden dat tijd en de locatie zijn maatregelen die alleen kan worden gedefinieerd in vergelijking met sommige andere tijd of positie, terwijl de acceleratie moet geen vergelijking worden gedefinieerd, is een direct gevolg van de gekwantiseerde structuur van de ruimtetijd. Deze toestand is ook vereist door de geometrie van de natuur.

Hoofdstuk 11 - dimensionale analyse

In dit hoofdstuk wordt een overzicht van de dimensies die we hebben onderzocht in dit deel van het boek. Het introduceert vervolgens de vreemde concepten van spinoren en de eisen van beperkte dimensionale vrijheid die de zwaartekracht zet in het universum. Na het uit te leggen hoe deze voorwaarden zijn de gevolgen van de gekwantiseerde geometrie hebben we onderzoek gedaan we de filosofische eisen te onderzoeken voor de uitbreiding van de regels van de geometrie. We bespreken waar deze regels nemen ons mee, en hoe ze de volgende grote deur van de menselijke verbeelding te openen. Het is hier dat de Heartstrings van ons persoonlijk leven zijn verbonden met de buitenwereld en het oneindige is te vinden in het eindige.

Deel 3 - Physical Reality in elf dimensies

Hoofdstuk 12 - De vragen van de Quantum Mechanics

Om te begrijpen hoe wonderlijk het is dat we de grote mysteries van de kleine rijken op te lossen door simpelweg het veranderen van onze geometrische aannames over ruimte-tijd we nodig hebben om bekend te zijn met die mysteries. Met het oog hierop dit hoofdstuk wordt ingegaan op de raadsels van de quantummechanica: deeltje / golf-dualiteit, de non-lokaliteit van het universum, en het foto-elektrisch effect. Na elk mysterie wordt ontwikkeld wij vervolgens aan elk van hen te bekijken van de elf-dimensionale perspectief dat hebben we onderzoek gedaan. Elke keer dat we dit doen, wordt het proces een beetje makkelijker en de mysteries van geavanceerde physics gaan van het opleggen van frustraties tot prachtige en toegankelijke delen van de geometrie van de natuur.

Hoofdstuk 13 - De KD Kaart

Hier analyseren we de manier waarop onze kaart van het heelal is veranderd in de tijd en te vragen of onze nieuwe kaart (de KD kaart) is gewoon de volgende in een eindeloze reeks van incarnaties, of dat het is de laatste kaart van Natuur. Met behulp van de oneindig dimensionale watervallen van symmetrie die er bestaan ​​binnen de KD kaart ontdekken we dat onze verklarende proces niet bruut of "ingevoegd" feiten op elk niveau te verwerven - met uitzondering van de kwantisatie zelf. Dit betekent dat als we accepteren quantisatie dan krijgen we de mogelijkheid om reductieve ingaan op de verschijnselen. Onze kaart van de natuur wordt een hiërarchische monisme dat zelf is opgenomen, zelf-referentiële, en de uiteindelijke fractal.

Hoofdstuk 14 - Quantum Tunneling, wormgaten en Teleportation

Dit hoofdstuk is gewijd aan een verkenning van de mysteries van de quantum tunneling, wormgaten en teleportatie. Elk van deze mysteries wordt verklaard vanuit een conceptueel historische benadering en dan bezien vanuit de geometrische perspectief van de KD kaart. Wat we vinden is dat, hoewel al deze effecten zijn hoofd buigen van onze vier-dimensionaal perspectief, ze zijn allemaal natuurlijke en eenvoudige aspecten van de natuur als we Inlijsten In elf dimensies.

Hoofdstuk 15 - zwarte gaten en Elementaire Deeltjes

Een van de meest diepe mysteries van onze tijd kan blijken te zijn gericht op de vraag wat zwarte gaten zijn als in hun event horizon. Per definitie geen licht ontsnapt aan een zwart gat om de interne structuur te onthullen. Om deze reden hebben de binnenkant van zwarte gaten is van uitgegaan dat voor altijd buiten ons bereik. Het blijkt, dat de beperking bestaat alleen als we de fysieke werkelijkheid frame als vier-dimensionaal. In dit hoofdstuk ontdekken we precies wat een zwart gat is, wat de volledige geometrie lijkt (zelfs binnen de event horizon), en hoe zwarte gaten te maken hebben met entropie en de discrete stukken van de ruimte. We hebben zelfs leren hoe en waarom zwarte gaten vorm. Al deze ontdekkingen zijn automatische eisen van onze nieuwe geometrie.

Hoofdstuk 16 - De constanten van de natuur

De fysische grootheden die worden weergegeven boven en meer dan in al onze vergelijkingen in de fysica, scheikunde, biologie en dergelijke worden vaak genomen als brute onverklaarbare waarden. Het antropisch principe wordt vaak gebruikt (in de praktijk) om squelch vragen over hoe deze waarden kwam te zijn zoals ze zijn. Het universum, zeggen zij, verwierf deze waarden willekeurig en omdat alleen de combinatie die we hebben in dit universum leidt tot de vorming van het leven, het feit dat we hier zijn de vragen die vragen geeft de uitkomst van de eerste van het universum worp. Dit is geen diepe oplossing. Zelfs een willekeurige mechanisme kan het instellen van de waarden van de natuurconstanten moet worden toegelicht. In dit hoofdstuk, ontdekken we de verklaring voor hoe de constanten van de natuur zijn gekomen om de waarden die we meten zijn. We ontdekken ook dat er een niet-arbitraire schaal in de natuur. Dit alles vermindert drastisch de mathematische complexiteit van de vergelijkingen zijn we vertrouwd te raken met en het geeft ons een goed begrip de vraag waarom het heelal is zoals het is.

Hoofdstuk 17 - Deterministische Versus stochastische modellen

Is het universum deterministisch of stochastisch? Laat dingen strikt evolueren in overeenstemming met oorzaak en gevolg? Of is er een deel van het universum die uiteindelijk niet gebonden is door oorzaak en gevolg? Dit is een tijdloze debat. Van vandaag natuurkundigen zijn verdeeld over de kwestie, omdat de twee belangrijkste takken van de natuurkunde niet duidelijk gekomen om volledige overeenstemming over dit onderwerp. De algemene relativiteitstheorie is deterministisch. De meeste van de kwantummechanica is ook deterministisch. De ad hoc interpretatie van de staat reductie die we nu gebruiken is beslist stochastisch. Dat is het enige deel van de quantummechanica dat is stochastisch. Het interessante is dat de overheersende interpretatie van de staat verminderen niet de enige consistente interpretatie beschikbaar. Dus het antwoord op onze vraag komt erop neer dat onze rechtvaardiging van de interpretatie die we selecteren voor de kwantummechanica. Maar hoe kunnen we beslissen welke interpretatie juist is? In dit hoofdstuk verkennen we deze kwesties. Uiteindelijk vinden we dat onze nieuwe model een universum dat is volledig deterministisch verbeeldt. De schijnbaar stochastische toestandsvergelijkingen reductie gebruikt in de standaard interpretatie worden geopenbaard als oplossingen die gebaseerd zijn op slechts een deel van de dimensies in het universum. Toen de volle omvang van de natuur worden beschouwd als het systeem herwint determinisme. Dit betekent dat elke actie een oorzaak heeft. De filosofische impact kan hebben op hoe we kiezen om ons leven te leven is heel profetisch. Wat dit betekent is dat de geometrie van de natuur is een zeer persoonlijke kwestie.

Hoofdstuk 18 - Emergent Reality

De complexe structuren om ons heen zijn altijd nieuwe en veranderende. Waar komen ze vandaan? Wat bepaalt hun structuur en vorming? Wat betekent het allemaal afhankelijk van? En wat drijft de evolutie van deze systemen? Inzicht in het ontstaan ​​van de vorm van de onderliggende geometrische basis van de natuur is de focus van dit hoofdstuk. We verkennen het concept van supervenience en ontdekken dat de KD kaart de dag van vandaag problemen met onlogische oneindigheden dat de kwantummechanica op dit moment worstelt met in hun kaarten elimineert.

Hoofdstuk 19 - De Hiërarchie probleem

Een populaire vraag vandaag vraagt ​​waarom de kracht van de zwaartekracht is zo oneindig zwakker dan de andere drie krachten. Ter vergelijking: de sterke kernkracht, de zwakke kernkracht en de elektromagnetische kracht zijn ongeveer allemaal dezelfde sterkte. Hoe komt het dat de zwaartekracht is zo anders? Waar komt dit verschil vandaan? Deze vraag wordt de hiërarchie probleem. In dit hoofdstuk leren we dat er een verschil is in de oorsprong tussen de drie gelijkaardige krachten en de zwaartekracht. Zwaartekracht is het effect van een elasticiteit in de quanta van de ruimte. Deze elasticiteit is wat stelt ruimtetijd dichtheidsgradiënten of de kromming van de ruimtetijd. De reden dat de zwaartekracht zo zwak is dat elasticiteit vele krachten kleiner dan de mate van elasticiteit in de quanta. Hieruit kunnen we ontdekken dat de vier krachten zijn allemaal uitingen van de interactieve eigenschappen die behoren tot de geometrie van de natuur. Blootstelling van dat volledige geometrie brengt eenwording.

Hoofdstuk 20 - Forces (The Magician's Illusion)

Als we op te zoeken en een astronaut baan kijken naar de aarde in niets anders dan zijn ruimtepak zouden we zeggen dat de kracht van de zwaartekracht is wat is verantwoordelijk voor haar elliptische baan. Door dit te doen zijn we die beweert dat een kracht die op de astronaut. Maar wanneer een kracht werkt op een voorwerp dat materiaal versneld. Wanneer iemand wordt versneld ze kunnen voelen. Dus heeft onze astronaut voelt enige kracht te trekken of te duwen op haar en versnellen van haar naar de aarde? Het antwoord is nee. De astronaut wordt niet geheel versneld. In plaats daarvan is ze meteen gaan door gekromde ruimte. Het blijkt dat, diensten zijn vaak titels die we geven aan onze mischaracterizations van de wereld. Wij vormen de verwachtingen voor hoe dingen zouden moeten werken op basis van de vier dimensies wij geloven inch Dan, als we gebeurtenissen die niet passen binnen die set nemen, maken we 'magische' krachten die er bestaan ​​boven de regels die we verondersteld om te verklaring voor de waarnemingen we gemaakt hebben. Daarom krachten zijn weinig meer dan schaduwen van de fouten die we gemaakt toen we oorspronkelijk het bepalen van de geometrie van het universum. Zodra we zien het heelal in zijn volle geometrische vorm deze krachten op te lossen en de mysterieuze effecten van deze "krachten" zijn gemakkelijk toegankelijk. Waar de geometrie van de natuur moet al zijn de effecten die we de schuld geven krachten.

Hoofdstuk 21 - Velden

Hier kijken we naar de differentiatie tussen de vier-dimensionale geometrie (zoals Euclidische meetkunde) en onze nieuwe elf-dimensionale geometrie te bespreken. De verschillen tussen deze geometrie kan worden aangetoond met de vier krachten. In het vorige hoofdstuk hebben we ontdekt dat de krachten van de natuur zijn niets meer dan specifieke uitingen van de manieren waarop de echte geometrie van de natuur verschilt van de vier-dimensionale geometrie we traditioneel toegeschreven aan. Nu richten we ons op de kenmerken van onze nieuwe dimensionale kaart die eigenlijk de auteur van deze effecten. Zwaartekracht is een manifestatie van veranderingen in ruimtelijke dichtheden van de ene regio naar de andere. (Verschillende ruimtelijke dichtheden zijn niet geometrisch toegestaan ​​in vier dimensies.) De elektromagnetische kracht is een manifestatie van ruimtelijke dichtheid golven die zich voortplanten in het medium van de ruimtetijd. De sterke kernkracht komt tot stand doordat de neiging van de ruimte quanta aan elkaar kleven bij lage energie. (We bespreken waarom dit wordt bevorderd onder deze voorwaarden.) En de zwakke kernkracht is een manifestatie van de verschillen tussen de gekwantiseerde structuur van de ruimtetijd - lacunes die zijn expliciet aanwezig in vier-dimensionale constructies. De volledige tactische zet van krachten zijn automatische eisen in onze elf-dimensionale geometrie.

Hoofdstuk 22 - Materie Origins

De elementen van baryonische materie kunnen georganiseerd worden in het periodiek systeem der elementen. Er is natuurlijk een bepaalde structuur aan deze zaak. Als we dichterbij kijken zien we dat deze atomen zijn opgebouwd uit nog meer fundamentele onderdelen - quarks die zeer specifieke eigenschappen hebben. Waar komen deze quarks vandaan? Waarom hebben ze het karakter hebben ze? In dit hoofdstuk komen we erachter dat de fundamentele bouwstenen van alle materie komt uit de neiging van de quanta voor de conglomeraten als de kinetische energie van de quanta conische vormen uit de tijd. De quanta kunnen worden gecombineerd geheel getal discrete clusters. Deze fundamentele clusters vormen samen de bouwstenen waaruit alle hogere-orde-materie is opgebouwd.

Hoofdstuk 23 - Lichtdoorlatend Dark Matter

Donkere materie halo's rond sterrenstelsels verhogen van de hoeveelheid zwaartekracht verstoringen in deze buitengebieden. Maar niemand in staat is geweest om uit te leggen waar deze extra gravitatie-energie vandaan komt. Wat veroorzaakt deze halo's te vormen? Waarom gaan we niet de schuldigen hier in onze laboratoria op aarde? Hoe verklaren we de structuren die we zien in onze grootste telescopen? Dit zijn de vragen die wij te pakken in dit hoofdstuk. Wat we ontdekken is dat de donkere materie halo's rond sterrenstelsels zijn de effecten van fase veranderingen in de zee van ruimtetijd. Aangezien ruimtetijd is fijn, net als water is, kan het verschillende fasen. Deze fasen komen overeen met verschillende geometrische verbondenheid net zoals de fasen van H2O doen. Als we goed zijn voor de verschillende geometrische regelingen van deze ruimte quanta met een afhankelijkheid van de temperatuur die we krijgen natuurlijk de vervormingen die we hebben aan te wenden voor donkere materie.

Hoofdstuk 24 - Bohmian Mechanica

Dit hoofdstuk is voor de wiskundige die wil duiken in de set van vergelijkingen die het best tot uitdrukking de intuïtieve geometrie die hebben we onderzoek gedaan in het boek. (Hoewel de volledige wiskundige verzameling niet is voltooid op dit punt.) De wiskunde wordt uitgelegd in woorden en vergelijkingen. Een discussie over de geschiedenis van Bohmian mechanica, dat is de fundamentele set van vergelijkingen, is ook inbegrepen. Vervolgens wordt een suggestie gegeven voor de richting waarin de laatste formalisme komen van - een suggestie dat is gebaseerd op het inzicht onze nieuwe elf dimensionale kaart.

Hoofdstuk 25 - On the Origin of Symmetry

De wetten van de fysica zijn niet afhankelijk van waar je bent of welke richting je gaat. Waarom? Waarom al onze vergelijkingen beweren dat de wetten van de natuur zijn time-reverse symmetrische toch zijn ze allemaal duidelijk lijken te ontvouwen met een voorkeur in de tijd? Is de tijd uiteindelijk symmetrisch of asymmetrisch? Welke andere symmetrieën in de natuur en waarom? Dit zijn de vragen die worden behandeld en beantwoord in dit hoofdstuk. De personages noemen we symmetrieën in de natuur alle voort uit de geometrische structuur die het weefsel van ruimtetijd bepaalt. Door het begrijpen van deze structuur we reine te komen met de symmetrieën van de natuur.

Hoofdstuk 26 - Entropy

De tweede wet van de thermodynamica dat als er steeds bestaat een systeem dat minder dan de maximale entropie (disorderedness) bezit dan zal het zeer waarschijnlijk hogere entropie zowel vóór als na deze moment. Dit is geaccepteerd als een van de meest ongeschonden, ijzersterke huurders van ons universum - maar het is nooit verklaard. Waarom systemen neigen naar disorderedness? Waar komt de wet van de entropie vandaan? In dit hoofdstuk, ontdekken we dat het deeltjes karakter van de ruimte leidt tot entropie, omdat geometrische mengen is een inherent onderdeel van alle systemen in de ruimtetijd. We hebben ook entropie verkennen op grotere diepte en ontdek de verbinding met de evolutie en de Big Bang.

Hoofdstuk 27 - Genesis

In dit hoofdstuk komen we tot een onderwerp dat sommigen leugens zei 'buiten het domein van de wetenschap.' Het eerste wat we ontdekken is dat ze verkeerd waren. De vraag wat de oorzaak van de Big Bang, wat kreeg de hele zaak begonnen om te beginnen, met blijkt te zijn ingepakt door de oneindige watervallen van dimensionale hiërarchie die binnen de set van onze KD kaart. Dit betekent dat we kunnen antwoorden op de vraag van de uiteindelijke oorsprong. Het antwoord blijkt te zijn zeer elegant en misschien een beetje verrassend. Nietzsche's concept van de eeuwige terugkeer reemerges door dit inzicht en deze nieuwe trend trekt de mensheid in de diepten van deze kwestie in een geheel nieuwe manier.

Hoofdstuk 28 - Donkere energie en het uitdijend heelal

Nu dat de lezer heeft wat oefening zien van de fysieke werkelijkheid in elf dimensies heeft, is het tijd om een ​​mysterie dat zo boeiend dat ik een harde tijd gehad deze op te slaan voor het laatst aan te pakken. Dit is het mysterie van donkere energie. Het hoofdstuk begint met het geven van een geschiedenis van de ontdekkingen die hebben geleid tot onze moderne begrip van het uitdijende heelal en de mensheid de strijd met het identificeren van de oorzaak, die we slim hebben genoemd donkere energie. De lezer krijgt de kans om hun nieuwe elf-dimensionale intuïtie van toepassing op dit mysterie op te lossen. Om dit te doen moeten we elk in op de vraag van de uitgebreide ruimte - wat betekent dat eigenlijk? Dan moeten we ontdekken wat er werkelijk aan waardoor het licht dat onze ogen van verre sterren naar rood verschoven. Zoals we gewend zijn, de oplossing is verrassend helder en heerlijk intuïtief uit ons hoger-dimensionale Vantage.

Hoofdstuk 29 - Captain's Log

In dit hoofdstuk wordt verwarmt de lezer naar de filosofische impact die deze nieuwe geometrie heeft op de mensheid. Een nieuwe manier van het zien van de wereld om ons heen is altijd de manier veranderd waarop we omgaan met het. De verantwoordelijkheid die we hebben met elke nieuwe verbetering is de taak van absorberende ontdekte waarheden en het integreren ervan in ons dagelijks leven. Hier vinden we dat onze hele manier van zijn, onze meest elementaire vorm van bestaan ​​(in ieder geval in het Westen) is gebaseerd op veronderstellingen die uiteindelijk niet te houden. Waar gaan we heen vanaf hier? De KD kaart heeft veel te zeggen over deze en ons persoonlijk leven.

Hoofdstuk 30 - Intuition Vindt Conclusie

Onze nieuwsgierigheid vaak trucs ons in vallen voor oplossingen die zijn gemaakt van alleen maar rook en spiegels als er een meer rigide oplossing is niet beschikbaar. De entiteiten die profiteren het meest van de voortdurende projectie van dat rook hebben een campagne om ons te overtuigen dat de waarheid we zoeken niet verkrijgbaar zijn door de wetenschap, dat de zoektocht van de wetenschap niet in staat is te voldoen aan de diep verlangen we hebben. Dit is en was altijd al, een leugen. Nu we een rijkere kaart van de natuur te bezitten, de apparentness van die leugen onderscheidt zich in het daglicht voor iedereen te zien. In dit hoofdstuk bespreken we hoe het proces van de wetenschappelijke zoektocht is de meest succesvolle en bevredigende menselijke ervaring. Het werpt ons buiten onszelf en moedigt ons aan intellectueel en emotioneel overstijgen eventuele belemmeringen die ons tegenhouden. De karakters van de wetenschap zijn de mensen met passie en kracht voor het leven, de zoekers, de ontdekkingsreizigers en de embracers van verwondering. Het is door de zoektocht van de wetenschap dat onze mensheid wordt opnieuw gedefinieerd en opgetild naar een nieuw vliegtuig.

Vanaf het komende boek:

Einstein's Intuition
door Thad Roberts

Vertegenwoordigd door
Sam Fleishman
Literaire Artiesten vertegenwoordigers
New York, New York